กลิ่นไอรัก

 

เรียน กิน นอน ทำงาน เที่ยว ถ่ายรูป

เตรียมของพรุ่งนี้ต้องไปออกชุมชน ลองบีบ hand grip 25 Kg ทั้ง 2 ข้าง
Poor fit ขนาด

 

 

รีบกลับบ้านมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
เหมียวมาตั้งกะเมื่อวานแต่ไม่ได้ไปรับ
วันนี้เลยนัดเจอกัน
ไปไหว้ครูบากันก่อน
แล้วไปกินข้าวที่บ้านกาแฟ

 

 ไปกัน 4 คนกับข้าวเจ็ดอย่าง ฟาดเรียบไม่มีเหลือ
ร้านนี้อร่อยจริงๆ
ของโปรดของเรา คือ ชีสสติ๊ก กับน้ำสตอเบอรี่ปั่น ติดใจมาทีไรสักทู้กที

กลับบ้านมาก็มานั่งทำงานหาข้อมูลก่อนออกชุมชนพรุ่งนี้
ห้าทุ่มอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงาน
วันนี้คนไข้เต็มทุกห้องเลย
แต่แปลกคนไข้เยอะไม่ค่อยได้ยินเสียงออด
แต่ถ้าวันไหนมีสักสามสี่ห้องนี่เดินขาขวิดเลย

เจ็ดโมงครึ่งลงเวร
ถึงบ้านเจ็ดโมงห้าสิบ ขอหลับสัก 30 นาที
ตื่นแปดโมงครึ่ง อาบน้ำไปเรียน
เช้านี้ฟังพี่เจี๊ยบ Present วิทยานิพนธ์จบ เห็นแล้วอยากไปอยู่ตรงนั้นมั่งจัง
อิอิ ฝันแต่เช้าเลยเรา
แต่ฟังได้ไม่นานก็ต้องออกไปเตรียมของ
แล้วปัญหาก็เกิด spirometre ใช้ไม่ได้
คอมมันดันหาไม่เจอ นั่งลงโปรแกรมใหม่ก็แล้ว
หา USB HUB มาเสียบใหม่ก็แล้ว ยังคงไม่เจอ
โทรไปถามพนักงาน ฮ่วยแตกมากๆ
ช่วยอะไรไม่ได้สักอย่าง อ้างนู่นอ้างนี่
เซร็งขนาด ซื้อเครื่องมาไม่ใช่บาทสองบาทนะ
ตั้งครึ่งล้าน นี่ครั้งแรกนะเนี่ยยังใช้ไม่ได้เลย
ทุกๆคนแอบบ่นว่าคนที่รับมาครั้งแรกทำไม่ไม่เช็คดูก่อน
ใกล้ถึงเวลาที่ต้องไปแล้วเลยตกลงกันว่าใช้เครื่องเก่ากันไปก่อน

ออกจากคณะก็เที่ยงกว่าๆ แวะไปกินข้าวซอยลำดวนกันก่อน
กองทัพต้องเดินด้วยท้อง

น้องหมีตัวนี้น่ารักเนาะนิ่มมาก เกือบจะขโมยเจี๊ยบมาแล้ว
ไม่รุ้ว่าตุ้ยจะเข้ามาอ่านรึป่าว ถ้ามาอ่านคือว่า อยากได้อ่ะ

กลับมาถึงคณะก็เกือบห้าโมงเย็น
เหนื่อย หมดแรง
แต่เย็นนี้มีนัดอีกแล้ว
นัดกินกะนัดเมาท์ของสาวๆ
วันนี้รุ้งกะอรจนามาด้วย
กินกันที่โมซีโมแอล ใกล้บ้านดีเพราะเดี๋ยวต้องขึ้นเวร
อันที่จริงอยากอยู่ต่อกับเพื่อนๆถ้าไม่ติดขึ้นเวร
รับรองต้องได้ไปมังกี้ที่รักแน่ๆ ไม่ได้ไปนานแล้วนะเนี่ย

 

เด็กดารากระโปรงแดงหมดเลยทุกคนยกเว้นเหมียว
แต่ที่มาวันนี้เพราะมาเลี้ยงเหมียว ฮ่าๆ

 

 

มากัน 8 คน สั่งกับข้าวไปทั้งหมด 15 อย่าง
บางอย่างเบิ้ล 2 บางจานถ่ายไม่ทันเพื่อนๆจ้วงไปซะก่อน
จะมีใครกินแบบพวกเราอีกมั้ยเนี๊ย

กลับบ้านมาหลับไปงีบนึงตื่นไปขึ้นเวร
ลงเวรมาหลับอีกงีบตื่นไปเรียน
วันนี้พรีเซ็นต์โครงการที่จะไปจัดให้กับชุมชน
แก้อื้อเลย ปวดหมองกันทุกคน
พักกินข้าวเสร็จก็ลุยกันต่อจนถึงเย็น

กลับบ้านมาเปลี่ยนเสื้อผ้า
ไปหาพี่ต่อที่หอ
รอแป๊บนึงตุ้ยก็ตามมาแต่พี่ต่อยังไม่มา
ตุ้ยนั่งรอไปแอบบ่นไป
จริงอย่างคาดพี่ต่อไปหาหมอก่อน
เพราะโดนตะขาบกัดตอนไประยองแล้วตอนนี้แผลอักเสบ
ได้แค่ Dicloxa มากิน หมดไปแปดร้อยกว่าบาท แพงโคตร
ขึ้นไปเอากล้องแล้วก็ออกเดินทางกัน
ไปรับพี่สินกับพี่ออยที่แลป

วันนี้ไปดอยปุยเคยขึ้นมาครั้งนึงนานมาแล้วประมาณ 5-6 ปีแล้วมั้ง
พี่ต่อบอกเตรียมเสื้อกันหนาวมาด้วยเราก็เอามาหนึ่งตัว แบบบางๆ
แต่ของตุ้ยนี่อย่างหนาเลย
พี่ต่อขับรถเร็วมากโค้งทุกโค้งพี่ต่อขับแบบระยะขจัดหมดเลย
 เพราะกลัวไปไม่ทันพระอาทิตย์ตกดิน
ส่วนเรานี่นั่งกระอักกระอ่วน อยากจะอ้วกแต่ก็อ้วกไม่ออก
พอถึงนี่รีบพุ่งตัวออกมาจากรถเลย
นั่งให้ลมพัดสักพักถึงดีขึ้น

 

ตอนไปถึงยังไม่มีใครเลย
พี่ต่อกับตุ้ยก็ตั้งกล้องเตรียมรอพระอาทิตย์ตกดิน
ส่วนเราก็นั่งกินเพราะหิว
หยิบกล้องตัวเล็กมาถ่ายบรรยากาศรอบๆด้วย
อากาศกำลังเย็นสบาย

 

ชอบรูปต้นไม้ต้นนี้
ตอนแรกพี่ต่อบอกให้ไปยืนใกล้ต้นไม้แล้วถ่ายเสยขึ้นไป
เราก็ไปยืนใกล้ๆ แต่รูปที่ได้คือรูปข้างๆ
ตุ้ยเดินมาถามถ่ายอะไร
แล้วก็หยิบกล้องเดินไปใต้ต้นไม้แล้วถ่ายให้
เออทำไมสวยอ่ะ

 

 

อะโหเลย์ ป่องเลย
เดินไปถามว่าที่ดร.ทั้งสามท่านว่าทำไมถุงเลย์ถึงป่อง
ได้คำตอบมาว่าถ้าไปดอยอิน จะป่องกว่านี้อีกนะ
แป่วๆๆ

อากาศเริ่มเย็นขึ้นเลยเอาเสื้อกันหนาวบางๆที่เตรียมมาใส่ ช่วยอะไรไม่ได้เลย

 

พระอาทิตย์ตกแล้ว
รูปกล้องพี่ต่อกับตุ้ยคงสวย
ไม่รู้เอามาลงรึยังเดี๋ยวจะแอบไปดูแล้วก็แอบเอามาแปะ

 

 

พอฟ้ามืดอากาศก็เริ่มเปลี่ยน
ดาวเต็มท้องฟ้าเลย
วันนี้จะมีดาวตกตอนเที่ยงคืน
แต่สักทุ่มเราก็เริ่มเห็นแล้วนา
ยังงัยก็สู้เขื่อนแม่งัดไม่ได้ เห็นเยอะกว่า
อันนี้ต้องรอนานมากๆกว่าจะตกสักดวง
เลยไปนอนดูหลังรถพร้อมถุงนอน
พี่ออยก็ให้เสื้อมาใส่อีกตัว
พี่เจีย พี่ส้มคงคิดใช่ป่าวค่ะว่าน้องป่านยัดเสื้อพี่ออยเข้าไปได้ยังงัย
อิอิ อากาศมันหนาวตัวป่านเลยหดแล้วมันก็สามารถใส่เข้าไปได้ค่ะ เอิ๊กๆ
ตอนนั้นขอแค่เอาผ้ามาห่อตัวก็ยังดี
หนาวอย่างเดียวไม่พอดันมีลมอีก

กลับลงมากันตอนประมาณสี่ทุ่ม
แล้วไปกินมู๋กระทะ ABC เจ้าประจำ
กินอิ่ม กลับบ้าน นอน ตื่นสายสุดๆ เอาหน่านานๆจะได้นอนแบบนี้

เมื่อวานไปถ่ายรูปที่ศาลาธรรมเอาแฮมไปด้วย
แฮมเลยกลายเป็นนางแบบเลย
ก็บอกแล้วว่าถ่ายไม่เป็น
ขอเตือนนะตุ้ยห้ามโพสลงเด็ดขาด นี่คือค่ำสั่ง!!!

 

ปล.

เหนื่อยเลยวันนี้รูปเยอะ นั่งนานก้นระบม
พี่เจีย พี่ส้ม อิจฉาป่าวค่ะ ถ้าอิจฉามาเชียงใหม่ อิอิ
งานยังไม่เสร็จแต่ขอแว้บมาเขียนได
พัชเมื่อไหร่มาเชียงใหม่คิดถึงแกนะ

เรียน กิน นอน ทำงาน เที่ยว ถ่ายรูป เหมือนเดิม

 

 

วันนี้ทั้งวันนั่งปั่นงานอ.วี เพราะจะส่งพรุ่งนี้แล้ว
ไฟลนตูดประจำ ไม่เป็นไรเราถนัด อิอิ
Copy and Paste แล้วก็แต่งเองตามเรื่องตามราว
อันที่จริงไม่น่าจะเสร็จช้าหรอกเพราะมันไม่ได้เยอะอะไร
แต่มัวมานั่งจิตตกรอโทรศัพท์ใครบางคน
มองโทรศัพท์เป็นร้อยรอบ เกิดอาการบอกไม่ถูกขึ้นมางานเลยไม่คืบหน้า
อันที่จริงเค้าไม่โทรมาเราก็โทรไปสะก็สิ้นเรื่อง
แต่......ไม่ จนหกโมงเย็นทนไม่ไหว ฮึมม
พอรับปุ๊บประชดประชัน 2 คำ แล้วก็กดวางปิดโทรศัพท์เลย
นิสัยดีขนาด ไม่รู้ว่าคนรับโทรศัพท์งงป่าว แต่น่าจะรู้นะว่าทำอะไรผิด
มานั่งทำงานต่อ แบบเหม่อลอยแล้วก็นั่งคิด ทำไมเรางี่เง่างี้ว่ะ
มีเวลาคิดได้ไม่นานเสียงโทรศัพท์บ้านก็ดัง
เฮ้ย!!ไอ้ป้อม ลืมไปเลยว่าวันนี้นัดกับมันไว้ว่าจะไปรับเหมียว
ประโยคแรกเลย แกโทรศัพท์เป็นไรว่ะโทรไม่ติดเลย
เหรอแก ไม่รู้สิ เนียนเลยถ้าบอกมันว่าปิดโทรศัพท์มีหวังโดนด่า
แล้วแกทำไมไม่โทรเข้าบ้านตั้งกะแรกว่ะ ห๊า
แต่มันก็ยังไม่วายบ่นต่อว่าต้องไปรับเหมียวคนเดียวงู้นงี้ จอมบ่นจริงๆเพื่อนฉัน
บ่นเสร็จแล้วก็วางไป สักพักโทรกลับมาอีกละ
ถามเรื่องจะไปกินข้าวที่ไหนมีให้เลือก 2 ที โมซี กับ มังกี้
เราบอกที่ไหนก็ได้แล้วแต่เสียงส่วนใหญ่ มันรีบย้อนกลับมาเลยว่า
มันจะมีเสียงส่วนใหญ่ได้งัยก็แกไม่ยอมออกเสียงอ่ะ เออว่ะ ฮ่าๆๆ
อันนี้คือข้อเสียเราเลยนะ ที่เวลาใครๆถามว่าจะไปไหน กินที่ไหน
เราตอบไม่ได้เลือกไม่ถูก รักพี่เสียดายน้อง
มีความรู้สึกว่าทำม๊ายฉันต้องเลือกด้วย
จริงๆแล้วมันก็เรื่องนิดเดียวแต่สำหรับเราถ้าได้ตัดสินใจแบบนี้เล่นเอาเครียด
แล้วคนที่ตัดสินใจให้ส่วนใหญ่ก็คือ ไอ้ป้อม แล้วมันก็จะบ่นไปด้วย
พอไม่ได้คำตอบแล้วมันเลยแค่นี้นะ วางไป
เดี๋ยวพอถึงเวลามันก็จะโทรกลับมาบอกเองอ่ะว่าที่ไหน กี่โมง

วางจากป้อมไปก็กลับมาคิดเรื่องเดิมทำงานไปด้วย
แล้วก็คิดว่าเมื่อกี้เราคงพูดไม่รู้เรื่อง ส่งแมสเสจไปดีกว่า
ส่งเสร็จแล้วก็โทรไป ฮ่าๆ เสียเวลานั่งพิมพ์ตั้งนาน
เป็นอะไรครับ............เงียบ
ฮือออออออออ !@#$#@!!

ถึงจะเป็นเรื่องเล็กน้อยแต่ถ้าแค่เรื่องเล็กน้อยแล้วยังไม่ใส่ใจ
เห็นว่ามันไม่สำคัญ ก็คงไม่ต้องพูดถึงเรื่องใหญ่

ขอครั้งนี้ครั้งสุดท้ายนะ

หลังจากคุย อารมณ์ก็กลับมาโหมดปกติ
ลองเสื้อที่ซื้อมาใหม่
อุ่นดีนะ

ห้องรก เดี๋ยวเก็บนะ

 

วันนี้มะม๊าจะจับหมูแฮมอาบน้ำ
เพราะเมื่อวานเราไปซื้อไดร์เป่าผมให้แล้ว
พูดถึงไดร์เป่าผมก็อดขำไม่ได้
ก็ตอนเลือกมีพนักงานมาแนะนำว่าผมอย่างน้องต้องใช้แบบ 1400 Watt
ตอนนี้มีไดร์รุ่นใหม่แนะนำ นำเข้าจากเกาหลี ไม่มีประจุ
ช่วยรักษาสภาพเส้นผม ไม่ทำให้แห้ง แตกปลาย
พี่เค้าเชียร์สุดใจเราก็ไม่กล้าบอกเนาะว่า พี่ค่ะนู๋ไม่ได้ใช่อ่ะค่ะ
เพราะขี้เกียจ ปล่อยให้แห้งฟูตามธรรมชาติ แต่น้องหมา 6 ตัวที่บ้านต่างหากจะใช้
เลยได้แต่ยิ้มๆ แล้วก็เลือกที่คิดว่าพอจะใช้ได้ไม่ได้เลือกแบบรักษาสภาพเส้นผม
หนึ่งโคตรแพง สองน้องหมาคงไม่จำเป็นมั้ง^^
แต่สุดท้ายก็แอบเฉลย เพราะตุ้ยเดินทำหน้างงมาว่าซื้อไดร์เหรอ
เลยบอกว่าซื้อให้หมูหยองคาดว่าพี่พนักงานเค้าน่าจะรู้นา อิอิ

แต่สุดท้ายหมูแฮมก็ไม่ได้อาบน้ำเพราะน้ำดันไม่ไหล
ตุๆต่อไปอีกวันนะจ๊ะ

ปล.

First time @ exteen

.

edit @ 11 Dec 2007 06:45:33 by lovearoma

edit @ 11 Dec 2007 09:34:32 by lovearoma

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก